De serie Static Relations ontstond vanuit een persoonlijke ervaring van vervreemding en afstand tot de wereld, binnen een werkelijkheid die steeds instabieler aanvoelt.
De werken nemen een rigide aanwezigheid aan en lijken zich af te zonderen van hun omgeving. Invloeden van maatschappelijke en economische crises, en oorlog, zijn binnen de serie niet letterlijk zichtbaar, maar werken door in de houding van het werk zelf. Die vervreemding vertaalt zich niet als verhaal of afbeelding, maar manifesteert zich in een statische en geïsoleerde aanwezigheid.
Merlijn Pfeiffer is een in Nederland gevestigde kunstenaar die werkt met sculptuur en assemblage. Zijn praktijk vertaalt perceptie naar materiële vorm, wat resulteert in werken die functioneren als tijdelijke constructies van zien, in plaats van vaste beelden of narratieven.
Asfalt is een materiaal dat al millennia op grote schaal wordt gebruikt. Het is bijzonder, omdat het vrijwel oneindig herbruikbaar is omdat het bestaat uit grind en teer. Een voortdurende cyclus van afbraak en opbouw. Het sculptuur verbeeldt een architectonische vorm die in een cyclus groeit en weer krimpt. Een mechanisme dat vaak voorkomt in architectuur: bouwen, slopen en opnieuw opbouwen. Ook deze begraafplaats kent zo’n geschiedenis.
Ik ben altijd bezig met spelen, met materiaal. Dat materiaal vind ik op straat, in containers of waar ik het maar vind. Meestal werk ik zonder vooraf bedacht plan, het werk ontstaat uit wat het materiaal dicteert en uit de loop van het spel.
