Volledige toespraak van

juryvoorzitter René Pingen bij de uitreiking van de Wolvecampprijs 2014

 
Dames en heren,
 
Mijn naam is René Pingen en ik ben voorzitter van de jury die de eer had om op 25 april drie kunstenaars te mogen kiezen als genomineerden voor de Wolvecampprijs 2014. Esther Tielemans, Marijn van Kreij en Wafae Ahalouch El Keriasti.

Vanmiddag hebben we het werk van de drie kunstenaars opnieuw bekeken en wederom  een selectie gemaakt. Over een paar minuten – want zolang duurt het nog – mag ik de prijs, na het voorlezen van het juryrapport, namens de Stichting Heartpool toekennen aan een van hen.

Voordat ik dat doe, wil ik graag benadrukken hoe bijzonder de Wolvecampprijs is. Dat is geen plichtpleging van mijn kant, want dat blijkt in de eerste plaats uit de 27 genomineerden en de 8 laureaten tot nu toe – om me te beperken tot de winnaars achtereenvolgens Avery Preesman, Rik Meijers, Natasja Kensmil, Robert Zandvliet, Koen DeLaere, Marc Bijl, Helen Verhoeven en als laatste in 2012 – Aukje Koks. De drie genomineerden kunnen hun werk tentoonstellen en voor de prijswinnaar is er een geldbedrag beschikbaar van 18.500 euro. Daarnaast wordt er ook nog een bedrag ter beschikking gesteld van 10.000 euro waarmee een publicatie kan worden gerealiseerd.

Het kost wat, maar dan heb je ook wat, moet het bestuur van de Stichting Heartpool hebben gedacht en zo is het. We kunnen immers, juist nu, niet gul genoeg zijn als het om bijzondere kunstenaars gaat. Nog steeds jong want onder de veertig jaar, maar wel al met een bijzondere staat van dienst die tot uitdrukking komt in het nog jonge oeuvre. Dat is toch wat anders, dan dat je als jonge kunstenaar veelbelovend heet te zijn, zoals bij veel andere prijzen.    

Het bestuur van de Stichting Heartpool, met als voorzitter Jan Noltes wil ik bedanken voor die gulheid, niet alleen als het de Wolvecampprijs betreft maar voor alle activiteiten die de Stichting Heartpool organiseert. Ik woon in Eindhoven en werk in Den Bosch en ik weet wel zeker dat de besturen zich in de handjes zouden knijpen als zij een inititiatief als Stichting Heartpool binnen hun gemeentegrenzen zouden herbergen.

Voor ons als jury lijkt het relatief simpel: wij mogen andermans geld weggegeven. Dat is bijzonder plezierig, dat geef ik toe, ook omdat ons dat niet elke dag overkomt, maar gemakkelijk is het niet. De Wolvecampprijs is een begrip, juist omdat die gulheid voor kwaliteit staat waarbij de lat bijzonder hoog ligt.
Zoals gezegd hebben we op 25 april een eerste keuze gemaakt:  Aukje Koks, de prijswinnaar van twee jaar geleden, Colin Huizing, senior conservator van Stedelijk Museum Schiedam, Lucette ter Borg, kunstcriticus en auteur en Maurice van Valen, jurist en verzamelaar.

Om het gemakkelijk te maken had ik de juryleden van tevoren om 3 namen gevraagd – tot eenieders verrassing zat in die individuele lijstjes een grote overeenkomst, waarbij 3 kunstenaars door 3 van de 5 juryleden werden genoemd.
Dat leek op een gewonnen race,  maar toch duurde het nog tweeenhalf uur, voordat we de keuze hadden gemaakt. Tientallen nieuwe namen passeerden de revue en ook de gedoodverfde kandidaten werden uit ten na bediscussieerd. En zo hoort het ook.

Toen hoefden we nog niet na te denken over de winnaar en op wat voor gronden we één kunstenaar prefereerden boven de andere twee, in die zin dat hij of zij de prijswinnaar zou worden. Vandaag was het dus nog lastiger: we moesten onvergelijkbare kunstenaars met elkaar vergelijken.  En als er één winnaar is, zijn er ogenschijnlijk twee verliezers. Dat hoort bij het spel, zou je kunnen zeggen, maar het mooie van de Wolvecammprijs is nu juist dat de nominaties een inherent onderdeel van de prijs zijn. Het unanieme oordeel van de jury voor de nominaties van Wafae, Merijn en Esther spreekt wat ons betreft dan ook boekdelen.

We kennen het werk van de genomineerden van eerdere gelegenheden, maar toch hebben we het beeld van wat we vandaag hebben gezien zwaar laten wegen. Uiteindelijk ging het er dus om wie ons vandaag het meest heeft verrast en zoals gezegd in onderlinge vergelijking, hoe moeilijk dat ook is gezien de individuele kwaliteiten van de drie genomineerden. We waren er ook niet direct uit, eerlijk gezegd, want dit zijn drie ontzettend goede kunstenaars en drie zeer sterke presentaties.


Het juryrapport, dames en heren, in alfabetische volgorde

 
Wafae Ahalouch

De schilderijen, tekeningen en installaties van Wafae Ahalouch laten een zeer persoonlijke visie zien op de wereld om ons heen. Geschiedenis, politiek, film en familiestructuren zijn belangrijke onderwerpen, en dat alles gevat in een beeldtaal die doet denken aan de zwart-wit afbeeldingen uit kleurboeken. De ogenschijnlijke liefelijkheid en onschuld daarvan verhuld en onthuld een wereld van conflicten, in soms eenvoudige en dan weer complexe schilderijen. Dat levert een rijk en gelaagd beeld op, dat op een meesterlijke wijze door Wafae Ahalouch in balans wordt gehouden.   

 
Marijn van Kreij
Het kopieren en hernemen van bestaande motieven en die tegen het licht houden, om de mogelijkheden van het beeld te onderzoeken – dat zijn de terugkerende elementen in het werk van Marijn van Kreij. Puttend uit de beeldende kunst en de populaire cultuur  tekent of schildert hij even gemakkelijk een platenhoes na als een detail uit de schilderijen van Pierre Bonnard. Op een even intelligente als fijnzinnige wijze stelt Marijn van Kreij vragen bij de beelden die hij reproduceert – herhaling en schoonheid in de afwijking en de twijfel die daarbij hoort.
 
Esther Tielemans
Esther Tielemans maakt ruimtelijk werk waarin kleur allesbepalend is. Vertoonde haar eerdere werk nog figuratieve verwijzingen naar het landschap nu zijn het installaties in de vorm van filmische minimalistische landschappen, vol met visuele en ruimtelijke spanningen. In haar installaties wordt de kijker als het ware aangetrokken en afgestoten door velden van kleur, alsof je letterlijk je positie moet bepalen ten opzichte van de ingrediënten die de schilderkunst bepalen en die steeds weer opnieuw op een nieuwe manier worden toegepast en ten tonele worden gevoerd, alsof het een totale viering van de schilderkunst betreft.

De winnaar van de Wolvecampprijs 2014 is: Esther Tielemans.

 
 

Terug naar 2014 Esther Tielemans >>

 
undefined